Vâr'a

ben ilerlemeye mecburum

zirâ isteğim vâr olmaktan geçiyor

ki zaten, her şey bende tükeniyor

insan durmaya aykırı

ki zaten, buldurmuştum

edâ ile

in ortasında

tefhimi glzli/saklı, ötesi zahir, çığlık çığlığa

hiç mahsup edilmedi o düş

insan zaten, insan, ancak kendini geçmekle kendine varıyor

insan kendiyle barışamayandır

etim, kemiğim orada

duramam

soyut bir imgedir, görmezden gel bunu da

levh-i mahfuz'dan söz açınca