Petro değil. Hitler

Rusya, büyük devlet olma iddiasını hızla kaybediyor; artık sorumlu bir küresel aktör gibi değil, giderek bir terör devleti gibi davranıyor. Rusya belki de, ki bana göre SSCB'yi yeniden kurma gayesiyle işgal ettiği ropraklarda artık terör devleti refleksleri gösteren bir konumda. Ukrayna gibi egemen bir topluma saldırmasına karşın savaşın gerekçelerini savunucularına açıklamıyor, açıklatamıyor. NATO genişlemesi diyenler, yeni SSCB diyenler var. Rusya'nın korunması diyenler var lakin ortada tek bir gerçek var: Kremlin'in saldırganlığı günden güne Rusya'yı daha da fazla yalnızlaştırıyor, yobazlaştırıyor ve giderek daha tehlikeli bir aktöre dönüştürüyor.

Zaporizhzhia Nükleer Santrali dünyanın en kırılgan güvenlik noktalarından biri. Rusya - Ukrayna savaşında işgalin ilk aylarında olduğu gibi, hâlâ çatışmaların gölgesinde. Karadeniz'e de kıyı olarak yakınlığıyla yalnızca Ukrayna'yı değil Türkiye'yi de tehdit ediyor. Çernobil'in üzerinden on yıllar geçti lakin bu kez risk çok daha yakında, çok daha büyük. Rusya nükleer güvenliği dahi bir savaş kozuna dönüştürmesi tüm dünyanın gözünün önünde oynanan bir şantaj diplomasisidir.

Putin her ne kadar kendini 2000'lerin başında istikrar sağlayıcı lider olarak lanse etse ve ettirse de; 2020'lerde agresif imparator hayalcisine, bugüne geldiğimizde ise yalnız bir otoritere evrildi. Rusya'nın ekonomisi yaptırımlarla daralıyor, bilim insanları ve genç kuşak ülkeyi terk ediyor, ordusu Ukrayna'da yıpranıyor. Putin ise içeride milliyetçi retorikle ayakta kalmaya gayret ediyor. Büyük Petro'nun hayalini değil, Hitler'in gölgesini çağrıştırıyor bu olanlar. Rusya'yı, kendi halkını ve komşularını felakete sürükleyen, irrasyonel bir lider.

Rusya bugün yalnızca Ukrayna özelinde değil, tüm Avrupa ve Türkiye, özellikle Karadeniz Coğrafyası denilen bölge için çok ciddi bir güvenlik tehtidi. Rusya'nın bu diplomasi şantajları enerji bağımlılığı, nükleer riskler ve göç dalgalarıyla tüm kıtayı etkileme potansiyeline sahip.

Lugansk, Donetsk, Zaporijya ve Herson bölgelerini Rusya'nın yıldırma diplomasisi ile alması. Türkiye'yi Rusya ile sınır komşusu yapacak. Türkiye ise ne bugün, ne dün, ne de yarın için zerre, milim buna hazır değil.

Türkiye Dışişleri'ne gelirsek de: Hakan Fidan ezberleri tekrar ediyor ve önyyargılarının bir gerçek muamelesi görmesini istiyor; sanki itiraz edilemez bir doğruluktan bahseder gibi poz takınıyor ama onun sürekli yinelediği ezberler ve önyargılar dünyada olan biteni yansıtmıyor.

Öcalan'ın otuz yıl önce dediği gibi: Kürtler, strateji yapmayı bilmiyor. Hakan Fidan da tam olarak bu tanıma oturuyor.