İtinâ

ben her aynaya şahidim.

niyet etmekle başlıyor ellerinde hayat

bilmedim,

bilmedim bu yaşamak ağrısının bir çiçeğin gözyaşından emanet olduğunu

onlar bilmez, benim kokum hâlâ üzerimde

onlar görmez, benim kanım hâlâ bende

onlar duymaz

anlamaz

kabullenemez

lakin ben, hâlâ bendeyim

velakin ben, hep kabullendirendim

velakin her aynaya şahidim

çok yollar, çok ağızlardan geçtim

yeryüzüne ettiğim övgülerden

kan akıttığım kavgalara inat

hepsi bir itina

ben her zaman aynalara şahittim

velakin onlar bilmez

benim kokum hâlâ üzerimde,

itinayla.