Evrimden Devrim

Apoletlerim için...

Ne zaman, nerede ölmek istersem, o zaman orada öleceğim. Ne zaman nerede ölmek istediğimi biliyorum, tercihimi yıllar önce yaptım.

Hayatım müddetçe, yalnızca bir hedefim, bir amacım ve bir hayalim oldu. Hayalim gerçek olmayacak ise, planlarım işlemeyecek ise, tanrı yeryüzüne iner; gelir ve bunu yüzüme karşı söyler ise, çarmıha gerilmeye, kitaplarla, kağıtlarla ve kalemlerle dolu bir evde kalan zamanımı doldurmaya hazırım.

İnsan ne için yaşar, bunun cevabı bende var. Amma velâkin kimsenin adına cevap vermem. İnsanlar, farkında olmadan insanlar için yaşar benim nezdimde, bana göre. İnsanlar hayatında yaptıkları her şeyi, zerre farkında olmadan diğer insanlar için yapar. İstisnalı, ama istisnasız denilecek kadar çok az istisnaya sahip olarak. İnsanlar, insanlar için yaşıyor ve kaç yıl, kaç yüzyıl, kaç devir geçerse geçsin bu böyle olmaya devam edecek. İstisnasız.

Hayatlarımız farklı olabilir, seçimlerimiz, tercihlerimiz, hayatlarımız, inançlarımız, renklerimiz, dinlerimiz, dillerimiz, yaşantılarımız ve yaşamak istediklerimiz, inandıklarımız ve inanmadıklarımız, ve inanmak istediklerimiz, ve inanmamak istediklerimiz... İnsanların her özelliği, birbirinden farklı ya da benzer olabilir lakin kendim üzerinden gitmek isterim; benim bir hayalim, bin planım, bir bedenim ve bir hakkım var ve bu bir hak ile, zinhar boşa harcamadan, değerini bilerek, getirilerini ve götürülerini bilerek, ciddiyetini okuyarak gidiyorum, yürüyorum, devam ediyorum.

İnsanların çoğu zaman unuttuğu, hepimizin esasında yalnızca tek bir hakkı olduğu. Her zaman, ne kadar zaman geçerse geçsin, kaç yüzyıl ve kaç devir geçerse geçsin.

Hayat, bir sınav değil lakin evrendeki en zor form. Elinizde her zaman bir silah var ve bu silahı gözünüzü açtığınız ilk saniyeden beri elinizde tutuyorsunuz, bir kere deneme fırsatına erişemeden, ateş etmeden, o silahı parlatmak, evrimleştirmek ve devrimleştirmek zorundasınız. Kendi kendinize ateş etmemeniz karşılığında yalnızca tüm bu zahmet ve ilmek.

Mark Twain'e göre ömrümüzün nicesi/eşiti vâr gücümüzle fırsatları kovalamakla, ikinci nicesi/eşiti ayağımıza gelen fırsatları değerlendirecek gücü aramakla geçer. Fırsatları kovalama evresini geçsek de, yarısını tamamladığımız düşüncesinden varesteyim, orada yokum. Kurala göre oynayacaksak, bundan sonra derin bir nefes almak ve kuralsızlıklarla oynamamız gerekir bu durumda lakin ben, ikinci devre başlamadan başlama arzusundayım. Zira, iradem o'dur ki; kaybetmek beyaz bir elbiseye bulaşmış mürekkep, kaybetmenin dikine gitmek ise lekeyi makinedeki diğer elbiselere bulaştırmamak için o elbiseyi yakmak ve kurtulmaktır.

Yazmak, kaleme dökmek benim için tarif edilemez bir zevk olmuştur her daim, kendimi bildiğim günden bugüne dek. Kalemimden çıkanlar bana haz vermekle kalmamış; çıkarken evrimleşmiş, gelişmiş, karakterimle birlikte kelimeler anlam kazanmış, kazanan anlamla kelimelerde edilen ve edinen devrim karakterime yansımış ve nihayetinde bunun adı 'evrimden devrim' olmuş.

Kalemimden çıkanlardan aldığım zevk, zamanla yalnızca aldığım bir zevk olarak kalmamış, oralardan çıkmış; çıkarken evrimleşmiş, gelişmiş, karakterimle birlikte kelimeler anlam kazanmış, kazanan anlamla kelimelerde edilen ve edinen devrim karakterime yansımış ve nihayetinde bunun adı 'evrimden devrim' olmuş idi, geçmişten bu yana, en başından.

Evrimden, devrime.

Devrimden sonra, yeri ve zamanı belirlenmiş vedaya.

Devrimin devamı için.