Duruş

İnsanın bu hayatta bir ideali olması, duruşu olması; bir amacı olması, bir yolu, yönü, hayali, edası, isteği olması en mühim olgusudur. Hayat, öylece bir noktaya gitti ki artık dışarı çıktığında bir ideali, çizgisi, duruşu olan bir insan görmek bir hayli zor. İnsanı kendisi yapan, eden esasında duruş sahibi olması, bir davası olmasıdır. Hayatımda en başından beri bir hayali, edayı, isteği, arzuyu, hülyayı, çok büyük bir düşü dava eyledim; bu yolda bir çizgi çizdim ve çizgi içerisinde dimdik bir duruş gösterdim, bundan sonra da olacağı gibi; bugüne dek olduğu gibi, kendim olarak, ben gibi.

Hayatın, duruşu ve davası olan insanlara özel bir muamelesi var. Zirâ; kimse bilmez, anlamaz, duymaz ve görmez lakin hayatta kalmanın bir haysiyeti vardır. Hayat bir şekilde her daim devam ediyor/edecek, bugün gözden çıkarmaktan korktuğumuz her olgu, olay, benliğimizde barındırdığımız her negatif somut hayat ile el ele tutuşmaya ve yürümeye devam edecek. Hayata bir virgül koymak ve virgülün ötesinde olmasını istemediğimiz olguları atmaya, itmeye ve hatta belki de çarmıha germeye çalışmamız, hiç şüphe yok ki hayatın zamanı durduracağı, bizden bizi alacağı bir durum değil. Hayat, ne olursa olsun devam edecek. Uyumaktan, yeri geldiğinde uyanmaktan korkmamak gerek, gerek ki hayat orada, hep orada, bizi bekliyor. 2 yıl sonra olmasını öngördüğümüz, lakin vakti bir hayli fazla bulduğumuz hadiselerin süresini 2 ay yapmak için duruş bozmayı, ideallerden vazgeçmeyi, hayalleri bir kenara atmayı bugüne dek hiç doğru bulmadım, bulmamaya devam edeceğim.

Hayat, benim için bölme bölme; her paragrafın sonunda bir alt çizgi ile bölünmüş bir kâğıt; kalemim kağnı, duruşum kağan, yüzüm kan, hiç sorun yok.

Hayat, orada beklemeye devam ediyor. İstediğim vakit, devam edecek de. Ve evet, davam da devam ediyor, sonuna kadar edecek de. Kendimi, aklımı, hayallerimi, edalarımı asla emekli etmedim, hiç niyetim yok da.

Hayat, artık duruşu ve idealleri olan insanlar için gün geçtikçe daha da fazla cehennem olma içgüdüsünde olsa bile; devir artık değişse bile her zaman söylediğim gibi, bu devrin adamı değilsek bu devri değiştiririz.

Zirâ kimse bilmez, anlamaz, duymaz, görmez, görse de, duysa da, anlasa da istemez lakin hayatta kalmanın bir haysiyeti vardır; hayatta kalmanın haysiyetine, daima.