Esas

İşin esasında, geriye dönük baktığımda; artık geriye dönük bakmanın da, geriye dönüp bakmanın da çok da zaruri olmadığını hissediyorum. Artık, geride olanlar bakılmaya değer gelmiyor. Maneven, geriye bakmayı artık kalpten olarak istemiyorum. İleri bakmalı, ileri odaklanmalı ve ileride yapacağımız işlerle geride olanları dâhi değiştirebileceğimize inanıyorum. İnançla.

İradem o'dur ki; planı gerçekleştirmenin de, sistemi kurmanın da eşiğindeyiz. 2016 yılından süregelen bir süreç var çok zor yollardan geçilen, çok dalgalı okyanuslardan şişme bir bot ile geçilen ama ve lakin geçilen, mühim olan da bu. Planı gerçekleştirmek diyorum. İşin esasında, işler planladığım gibi gitmedi. İşin esasında, işler; planladığımdan çok daha iyi gitti ve bu kadar iyi bir sonuç beklemiyordum. 2016 yılından bu yana, bu kadar ileri gidebileceğimizi, bu kadar ileri gelebileceğimizi, bu kadar başarılı olacağımızı tahmin etmiyordum. İşim esasında, yoluma çıkarken maksadım kumdan bir kale yapmak iken, bu motto ila yola çıkmışken en kaliteli betondan, en kaliteli çelikten, en kaliteli demirden pahabiçilemez bir ev icra ettim buraya; tam bu geceye.

Evi inşa ederken de, icra ederken de dış cepheyi hep boş bıraktım, mühim kılmadım lakin bir evin güzelliğinin görünmesi için, merak edilmesi için biraz da dış cepheyle ilgilenmek gerek; bu doğrultuda, dış cephenin inşası henüz bitmese de, dışarıdaki inşaat molozlarını ortadan kaldırdığımızı ve güzelliğin yavaş yavaş ortaya çıkmaya başladığını görüyor, biliyorum.

İradem o'dur ki; bundan sonra şartlar ne olursa olsun, nerede olursak olalım, nasıl olursak olalım asla düşmeyeceğiz; düşsek bile düşmeyeceğiz. İnsanların, çevremdekilerin, çevremde olduğunu zannedenlerin; herkesin evin içini, dışını yıkmaya planları olabilir lakin unutulmasın ki onların planlarını yazdığı kağıdı üreten de, o ağacı kesen de benim.

Hikaye pek tabii bitmedi, bitmeyecek. Bitirmezdim. Bitirmem de.

Bitirtmem de.

Tabii ki, geçmişin izlerini sildirmeden; kayıtlarını kırmadan, atmadan.

Maneven. İnançla.